Charakterystyka
Chlorek wapnia dihydrotlenek, znany również jako calcium chloride dihydrate, jest związkiem chemicznym o wzorze CaCl₂·2H₂O, co odpowiada wzorowi CaCl₂H₄O₂. Masa molowa tej substancji wynosi 147,01 g/mol. Brak informacji na temat stanu skupienia i wyglądu w podanych danych.
Właściwości fizykochemiczne
Brak danych dotyczących logP, co uniemożliwia określenie jego znaczenia w kontekście hydrofobowości i rozpuszczalności. Polar Surface Area (PSA) wynosi 2 A², co wskazuje na niską polarność powierzchniową. Liczba donorów wiązań wodorowych (HBD) to 2, a liczba akceptorów wiązań wodorowych (HBA) to 4, co sugeruje potencjalne zdolności do tworzenia wiązań wodorowych. Rozpuszczalność nie może być wnioskowana, ponieważ brak wartości logP, a inne dane nie dostarczają bezpośrednich informacji na ten temat. Struktura składa się z 9 atomów i 4 wiązań, z zerowymi wiązaniami rotacyjnymi, co wskazuje na sztywność molekularną.
Zastosowania
Chlorek wapnia dihydrotlenek, jako nieorganiczny związek soli wapniowej, jest typowo stosowany w laboratorium jako środek osuszający lub do przygotowywania roztworów zawierających jony wapnia. W przemyśle może służyć do celów takich jak kontrola wilgotności lub procesy chemiczne wymagające stabilizacji, na podstawie jego nazwy i struktury. W badaniach, biorąc pod uwagę status prekliniczny w bazach danych, jest potencjalnie wykorzystywany w eksperymentach farmaceutycznych lub analitycznych, gdzie jego właściwości jako hydratu mogą być istotne.
Bezpieczeństwo
Klasyfikacja GHS dla tej substancji to Warning, z piktogramem GHS07, co oznacza zagrożenie dla zdrowia. Zwrot H319 po polsku brzmi: "Działa drażniąco na oczy". Środki ostrożności powinny obejmować unikanie kontaktu z oczami, a jako podstawowe wyposażenie osobiste (PPE) zaleca się stosowanie okularów ochronnych i rękawic, zgodnie z klasyfikacją GHS. Brak dodatkowych danych dotyczących innych zagrożeń w podanych faktach.
Identyfikacja analityczna
Identyfikacja chlorku wapnia dihydrotlenku może być przeprowadzona na podstawie masy molowej 147,01 g/mol oraz wzoru CaCl₂H₄O₂. Techniki analityczne takie jak spektrometria masowa (MS) mogą wykryć masę cząsteczkową, na przykład poprzez fragmentację w GC-MS, co jest odpowiednie dla związków nieorganicznych. Dla struktury, NMR może być stosowane, jeśli analizowane są atomy wodoru, choć jako związek nieorganiczny, bardziej precyzyjne mogą być metody takie jak rentgenograficzna dyfrakcja lub analiza elementarna. Brak chromoforu sugeruje, że HPLC z detekcją UV może nie być efektywne, więc techniki oparte na masie lub strukturze atomowej są preferowane.
Źródła danych
Dane pochodzą z baz PubChem (NIH), ChEMBL (EBI) oraz NIST WebBook.
Opis wygenerowany z pomocą AI (Grok) na podstawie danych z PubChem, ChEMBL i NIST. Zweryfikuj z aktualną Kartą Charakterystyki (SDS) przed użyciem.
