Siarczan magnezu heptahydrat

Charakterystyka

Siarczan magnezu heptahydrat jest nieorganicznym związkiem chemicznym o wzorze H₁₄MgO₁₁S i masie molowej 246,48 g/mol. Jest to forma heptahydratu siarczanu magnezu, co wynika z nazwy IUPAC magnesium;sulfate;heptahydrate, wskazującej na obecność siedmiu cząsteczek wody w strukturze.

Właściwości fizykochemiczne

LogP, które jest miarą podziału substancji między fazy octanol-woda i określa jej lipofilowość, nie jest podane w dostępnych danych. Powierzchnia polarna (PSA) wynosi 95,6 A², co wskazuje na znaczną polarność związku, wpływającą na jego interakcje z innymi cząsteczkami. Liczba donorów wiązań wodorowych (HBD) to 7, a liczba akceptorów (HBA) to 11, co sugeruje silne możliwości tworzenia wiązań wodorowych, typowe dla związków zawierających grupy hydroksylowe i tlenowe. Rozpuszczalność nie może być wnioskowana, ponieważ brak danych logP uniemożliwia takie oszacowanie na podstawie podanych faktów. Struktura składa się z 27 atomów i 18 wiązań, z zerowymi wiązaniami rotacyjnymi, co oznacza sztywność molekularną.

Zastosowania

Siarczan magnezu heptahydrat, znany również jako Epsom salt, jest wykorzystywany w laboratorium jako źródło jonów magnezu w reakcjach chemicznych i syntezach. W przemyśle może służyć jako składnik w produkcji innych związków magnezu lub w procesach związanych z solami, biorąc pod uwagę jego klasę jako soli nieorganicznej. W badaniach, ze względu na status prekliniczny w bazie ChEMBL, jest stosowany w testach farmakologicznych i eksperymentach oceniających właściwości biologiczne, takich jak badania na modelach zwierzęcych lub in vitro.

Bezpieczeństwo

Brak danych klasyfikacji GHS w bazie PubChem, co oznacza, że nie są dostępne informacje o zagrożeniach, takich jak zwroty H. Środki ostrożności i wymagane środki ochrony osobistej (PPE) nie są określone w podanych faktach, dlatego zaleca się postępowanie zgodnie z ogólnymi zasadami obsługi chemikaliów, takimi jak używanie rękawic i okularów ochronnych podczas manipulacji substancją.

Identyfikacja analityczna

Substancję można zidentyfikować za pomocą spektrometrii masowej (MS), gdzie masa molowa 246,48 g/mol umożliwia wykrycie jonu molekularnego w widmie fragmentacji. Spektroskopia NMR, w tym NMR protonowego, może być stosowana ze względu na obecność 14 atomów wodoru w wzorze H₁₄MgO₁₁S, co pozwala na analizę sygnałów z protonów. Dla chromatografii cieczowej o wysokiej wydajności (HPLC) z detekcją UV, identyfikacja jest możliwa, jeśli związek posiada chromofor, choć to nie jest potwierdzone w faktach; dodatkowo, ze względu na polarną naturę (wskazaną przez PSA), techniki takie jak HPLC z fazą odwróconą mogłyby być odpowiednie. Struktura z 27 atomami i 18 wiązaniami ułatwia analizę za pomocą technik wibracyjnych, jak IR, do potwierdzenia obecności grup funkcyjnych.

Źródła danych

Dane pochodzą z baz PubChem (NIH), ChEMBL (EBI) oraz NIST WebBook.

Opis wygenerowany z pomocą AI (Grok) na podstawie danych z PubChem, ChEMBL i NIST. Zweryfikuj z aktualną Kartą Charakterystyki (SDS) przed użyciem.

Brak artykułów naukowych dla CAS 10034-99-8 w PubMed / OpenAlex / Semantic Scholar.

• 📊 PubChem CID 24843 — NIH
• 🔬 NIST WebBook — spektroskopia
• 💊 ChEMBL — bioaktywność